Γράφουμε ένα νέο διήγημα για την Ελλάδα

Συνεδριακό Κέντρο Εθνικής Ασφαλιστικής, Αθήνα, 16 Νοεμβρίου 2007

ΠΑΣΟΚ —

Ομιλία Γιώργου Α. Παπανδρέου στο Εθνικό Συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ

* Η ομιλία παρέχεται και ως αρχείο ήχου. Κατεβείτε στο τέλος της Σελίδας και ακούστε την.

"Συντρόφισσες και σύντροφοι, 34 χρόνια μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου, βρισκόμαστε σήμερα εδώ, ξανά, ενωμένοι και δυνατοί.

Με σιγουριά και αισιοδοξία. Μας γεμίζει ελπίδα, ότι μπορούμε να ξανακάνουμε επίκαιρα τα μηνύματα εκείνης της εποχής, ζωντανές τις ιδέες της, πραγματικότητα τα όνειρα εκείνης της γενιάς.

Η πρωτόγνωρη διαδικασία και η μαζική συμμετοχή φίλων και μελών μας, στην εσωκομματική μας διαδικασία και την συμμετοχική μας δημοκρατία, είναι η καλύτερη απόδειξη ότι, κανένα από τα οράματά μας, από αυτά που μας γέννησαν και μας δυνάμωσαν, δεν παύει να είναι οδηγός και συνδετικός κρίκος της πολιτικής μας, της ιστορίας μας, της αυτογνωσίας μας, της ιστορικής μας προοπτικής.

Είμαστε σήμερα εδώ, ξανά, ενωμένοι και δυνατοί, αποφασισμένοι και σίγουροι. Μπορούμε να κάνουμε επίκαιρη την επαγγελία του Ανδρέα Παπανδρέου για ένα ριζικό, κοινωνικό μετασχηματισμό που, από τα χρόνια της Εθνικής Αντίστασης, της γενιάς του 1-1-4, των ανένδοτων αγώνων, του αντιδικτατορικού κινήματος και της δράσης του ΠΑΚ, συνδέει την ιστορία της δημοκρατικής μας παράταξης, με τις προοπτικές της νέας γενιάς του 21ου αιώνα.

Της γενιάς, που δικαιούται και αξίζει να ονειρευτεί, να ζήσει ένα καλύτερο αύριο, ένα καλύτερο μέλλον δικαιοσύνης, ευημερίας και δημιουργίας, σαν και αυτό που ενέπνεε πριν από 34 χρόνια τους εξεγερμένους του Πολυτεχνείου.

Συντρόφισσες και σύντροφοι, δύο μήνες μετά τις εκλογές της 16ης Σεπτεμβρίου, βρισκόμαστε εδώ, για να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων, που δημιούργησαν οι διαδικασίες για την εκλογή του Προέδρου του Κινήματός μας, σε έναν δύσκολο, αλλά δημιουργικό διάλογο, που έγινε για το μέλλον μας.

Βρισκόμαστε εδώ, για να δώσουμε συνέχεια στο δυνατό μήνυμα της μαζικής συμμετοχής.

Βρισκόμαστε εδώ, για να κάνουμε πράξη την εντολή των 800.000 φίλων και μελών του Κινήματός μας, για να αναλάβουμε τις ευθύνες μας, μπροστά στο αποτέλεσμα της πρωτόγνωρης διαδικασίας. Την πανηγυρική επιβεβαίωση της συμμετοχικής μας δημοκρατίας. Την μαζική απάντηση που δόθηκε στις 11 Νοεμβρίου, σε όσους έλπιζαν να ποδηγετήσουν το ΠΑΣΟΚ.

Όσοι ήθελαν να πτοήσουν τους ψηφοφόρους του, να κάμψουν τη θέλησή του για ρήξεις και ανατροπές, να εμποδίσουν αλλαγές και τομές συνεπείς με την λαϊκή κυριαρχία και την κοινωνική επιθυμία, για μια γενική αναμόρφωση του πολιτικού μας συστήματος.

Αυτή η μεγάλη δημοκρατική και συμμετοχική διαδικασία αποτελεί αποφασιστικό βήμα προς την αλλαγή του πολιτικού συστήματος, του πολιτικού τοπίου της χώρας. Σηματοδοτεί πραγματικά μια νέα εποχή.

Επιβεβαιώνει την δύναμη του Κινήματός μας, τις σχέσεις του με τον λαό και τις ευθύνες μας για την πορεία του.

Είναι κορυφαία πράξη αλλαγής, όχι μόνον του ΠΑΣΟΚ, αλλά ολόκληρου του πολιτικού μας συστήματος. Ενός πολιτικού συστήματος τελματωμένου, αποστεωμένου, αποξενωμένου από τον πολίτη, που στεγνώνει τις ιδέες του, αποκαρδιώνει τις προσπάθειές του, σκοτεινιάζει τους ορίζοντές του.

Είναι μια ανατροπή της κατεστημένης αντίληψης, για το πώς λειτουργεί ένα δημοκρατικό κόμμα, για το πώς μπορούν να προσδιοριστούν οι σχέσεις του με την κοινωνία, για το πώς μπορεί να ανανεωθεί ο ρόλος του και οι προοπτικές του για την εξουσία. Είναι απόδειξη ότι, ο πολίτης θέλει να συμμετέχει, αρκεί να έχει ουσιαστικό λόγο, ουσιαστική δύναμη επιρροής και απόφασης.

Είμαστε περήφανοι ως Κίνημα, γιατί πρωτοπορήσαμε, ανοίξαμε νέους δρόμους, ξαναζωντανεύουμε νέες ελπίδες.

Θα ευχαριστήσω και πάλι, από αυτό εδώ το βήμα, όλους όσοι συνέβαλαν εθελοντικά και ουσιαστικά σε αυτή την διαδικασία. Παρά τα όποια, φυσιολογικά, πρακτικά, επιμέρους προβλήματα, χάρη στη δική τους συμβολή, αυτές οι εκλογές έγιναν παράδειγμα δημοκρατικής λειτουργίας.

Οι 34.000 εθελοντές που συμμετείχαν, βοηθώντας είτε ως εφορευτικές επιτροπές, είτε ως εκπρόσωποι υποψηφίων, είτε ως χειριστές υπολογιστών, είτε ως συντελεστές για την προετοιμασία και την παράδοση των εκλογικών κέντρων, ξαναδίνουν στο Κίνημά μας τα χαρακτηριστικά της κοινωνικής προσφοράς, της δημοκρατικής συμπεριφοράς, που πρέπει στο εξής να χαρακτηρίζει όλες τις λειτουργίες του Κινήματός μας.

Το ίδιο ισχύει και για την συμμετοχή στην ψηφοφορία των μεταναστών, που αξιοποίησαν την ευκαιρία να διδαχτούν και να μας διδάξουν δημοκρατία, μέσα από την πράξη της δημοκρατικής τους συμμετοχής στην εσωκομματική μας διαδικασία.
 
Για πολλούς από αυτούς τους μετανάστες, ίσως να ήταν η πρώτη γεύση μιας πραγματικής δημοκρατικής πράξης. Για όλους μας, ήταν ακόμα ένα βήμα στην πολιτική και κοινωνική τους ένταξη  στη χώρα μας, στην κοινωνία μας, στο γκρέμισμα των τειχών και των αποκλεισμών, που καλλιεργούν τον ρατσισμό και την ξενοφοβία, τις ακροδεξιές αντιλήψεις και τις κοινωνικές εντάσεις. Οι μετανάστες αποτελούν το μεγάλο μέρος μιας νέας εργατικής τάξης και τα παιδιά τους είναι οι αυριανοί συμπολίτες μας.
 
Θέλω εδώ, απλώς να διαβάσω ένα μικρό απόσπασμα, από άρθρο του Γκαζμέντ Καπλάνι για την διαδικασία, όπως την είδε ο ίδιος: «Ένας άνθρωπος που δεν έχει το δικαίωμα να ψηφίζει, ενώ ζει επί χρόνια ή έχει γεννηθεί εδώ, νιώθει κοινωνικά εξόριστος. Σε κάποιο εκλογικό κέντρο, μου ανέφεραν αυτόπτες μάρτυρες, κάποιος μετανάστης δάκρυσε επειδή ήταν η πρώτη φορά που του δόθηκε η ευκαιρία να ψηφίσει στην Ελλάδα.
 
Έστω και στις εκλογές ενός κόμματος, για κάποιον που θεωρεί το δικαίωμα της ψήφου ως αυτονόητο, η εικόνα αυτή ίσως του φανεί πέρα για πέρα δακρύβρεχτη, σαπουνόπερα. Είναι όμως δάκρυα ανθρώπων, που διψούν για ένταξη στη νέα τους πατρίδα. Δεν είναι ένα φολκλορικό στιγμιότυπο, ούτε μια εξωτική εικόνα, μεταφέρουν ελπίδα, πόνο και φόβο και μεταφέρουν ένα κρίσιμο πολιτικό ερώτημα: Τα παιδιά μας θα ζουν σε μια κοινωνία ισότιμων πολιτών, με υποχρεώσεις και δικαιώματα, ή σε μια κοινωνία χωρισμένη στα δύο»;
 
Και τελειώνει με υστερόγραφο: «Μια και τελευταίως ακούμε συχνά για την ανάγκη αριστερής στροφής του ΠΑΣΟΚ, υπάρχει κάτι πιο αριστερό από το να δώσεις φωνή σε αυτούς που δεν έχουνε; Αυτό σημαίνει, έμπρακτα, αριστερά του 21ου αιώνα, γιατί υπάρχει και μια άλλη αριστερή στροφή, εκείνη στη λίθινη εποχή».
 
Συντρόφισσες και σύντροφοι, δύο μήνες μετά την 16η Σεπτεμβρίου, ξαναβρίσκουμε τον δρόμο προς τη νίκη. Μας τον δείχνουν τα 800.000 μέλη και φίλοι του ΠΑΣΟΚ, που δήλωσαν παρόντες. Παρόντες στην νέα εποχή, που άνοιξαν με την συμμετοχή τους. Τον δρόμο μας, πλέον, φωτίζει το περιεχόμενο της καθαρής, δυνατής και δεσμευτικής εντολής: Να προχωρήσουμε μπροστά, αφήνοντας πίσω μας πρακτικές, συμπεριφορές και αντιλήψεις που μας απέκοψαν από τις ρίζες μας, μας στέρησαν την ταυτότητά μας, μας αποξένωσαν από την κοινωνία, μας εξομοίωσαν με τους πολιτικούς και ιδεολογικούς μας αντιπάλους.
 
Είναι ο δρόμος που επιβάλλεται να ακολουθήσουμε, παραμερίζοντας τα εμπόδια των προσωπικών φιλοδοξιών, της πολιτικής υποκρισίας, της ιδεολογικής διγλωσσίας, των ατομικών στρατηγικών και των εξωθεσμικών αναφορών. Ανακτούμε τη δυναμική μας, ορίζουμε την στρατηγική μας, συγκροτούμε ένα νέο πλειοψηφικό ρεύμα, με αριστερό προσανατολισμό, ριζοσπαστικό χαρακτήρα, πατριωτικές προτεραιότητες, με νέους αναπτυξιακούς στόχους.
 
Αυτές τις προσδοκίες, βρισκόμαστε σήμερα εδώ για να επιβεβαιώσουμε. Αυτές τις προσδοκίες, βρισκόμαστε σήμερα εδώ για να κάνουμε μέτρο των κοινών φιλοδοξιών μας, των στρατηγικών μας επιλογών. Είμαστε εδώ για το νέο ξεκίνημα, το περιμένει από μας ο λαός, θέλει να μας ξαναεμπιστευθεί στην εξουσία, να μας εμπιστευθεί τα όνειρά του. Να ξαναβρεί την σιγουριά και την ασφάλειά του, να ξαναπάρει στα χέρια του τη δική του ζωή και το μέλλον των παιδιών του.
 
Όταν ο Έλληνας και η Ελληνίδα έχουν συνθήκες ελευθερίας, πρωτοβουλίας, δημιουργίας, μέσα σε μια Δίκαιη Κοινωνία, κάνουν θαύματα. Δυστυχώς, στην Ελλάδα, παρά την πρόοδό μας, παραμένουμε δέσμιοι ενός πολιτικού συστήματος και ενός μοντέλου ανάπτυξης που, αντί να μας απελευθερώνει, μας αιχμαλωτίζει σε σχέσεις εξουσίας, διαφθοράς και αδιαφορίας.
 
Και η σημερινή κυβέρνηση, ακολουθεί αδιέξοδη πολιτική, ορθώνοντας νέα τείχη. Τα τείχη του κομματισμού, τα τείχη της ανισότητας, τα τείχη ενός περιβαλλοντικού απαρτχάιντ που διαχωρίζουν τις φτωχές γειτονιές από τα πλούσια προάστια. Τα τείχη, μεταξύ όσων έχουν πρόσβαση στη γνώση, την υγεία, την πρόνοια και όσων περιθωριοποιούνται από αυτά τα δημόσια αγαθά.
 
Η σημερινή κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, αντί να μεταρρυθμίζει, αιχμαλωτίζει. Αιχμαλωτίζει την Ελλάδα σε ένα παλιό μοντέλο πολιτικής και ανάπτυξης. Η δημόσια διοίκηση, αιχμάλωτη του ρουσφετιού, της αναξιοκρατίας, της κομματικοκρατίας, της διαφθοράς. Η επιχειρηματικότητα, αιχμάλωτη της γραφειοκρατίας. Η ανάπτυξη, αιχμάλωτη των παρασιτικών παραγόντων και εκείνων των υπουργών, που στόχο έχουν μόνον το «κατόπιν ενεργειών».
 
Ο ασθενής, αιχμάλωτος της έλλειψης πρωτοβάθμιας περίθαλψης στην γειτονιά του, αλλά και του αυξανόμενου κόστους για την θεραπεία. Οι αγρότες, αιχμάλωτοι των μεσαζόντων. Οι καλλιτέχνες, αιχμάλωτοι πολέμου, αυτού του πολέμου των πληροφοριών, που κατακλύζουν και βομβαρδίζουν την ζωή μας. Η Αθήνα, αιχμάλωτη των σκουπιδιών. Ο πεζός, αιχμάλωτος της ανυπαρξίας πεζοδρομίων.
 
 Οι οδηγοί, αιχμάλωτοι της κίνησης. Οι Αθηναίοι, αιχμάλωτοι ενός περιβάλλοντος που υποβαθμίζεται, αιχμάλωτοι των ρύπων στα πνευμόνια τους, αλλά και ενός υδροφόρου ορίζοντα που σιγά-σιγά θα μας δηλητηριάζει. Η περιφέρεια, η Αυτοδιοίκηση, αιχμάλωτη της Αθήνας. Το δημόσιο πανεπιστήμιο, αιχμάλωτο ενός κρατικού συγκεντρωτισμού και της έλλειψης χρηματοδότησης. Ο φοιτητής, αιχμάλωτος του ενός και μοναδικού συγγράμματος.
 
Ο νέος άνθρωπος, αιχμάλωτος της πελατειακής αντίληψης, της αναξιοκρατίας και της υπέρτατης ανάγκης να έχει -όπως λέει ο ίδιος- "κονέ" για να προχωρήσει στην ζωή. Ο μαθητής, αιχμάλωτος των καταναγκαστικών έργων, δηλαδή της αποστήθισης για τις εξετάσεις. Οι γονείς, αιχμάλωτοι του κόστους των φροντιστηρίων και της έλλειψης ολοήμερων σχολείων. Τα μικρά παιδιά, αιχμάλωτοι της έλλειψης πρασίνου, χώρων αναψυχής και παιχνιδιού.
 
Οι κολυμβητές, αιχμάλωτοι των λουκέτων στις παραλίες μας και των αυθαιρέτων. Το μέσο νοικοκυριό, αιχμάλωτο της ακρίβειας και των τραπεζικών δανείων. Οι μετανάστες, αιχμάλωτοι μιας Πολιτείας, που δεν τους αναγνωρίζει τα δικαιώματά τους, που δεν σέβεται τα βασικά, ανθρώπινα δικαιώματά τους. Το άτομο με αναπηρία, αιχμάλωτος μιας Πολεοδομίας, που ποτέ δεν τον υπολόγισε. Ο μηχανικός, αιχμάλωτος της τσιμεντοκρατίας. Tην τελευταία δεκαετία, μάλιστα, κτίσαμε άλλο ένα εκατομμύριο σπίτια στην Αθήνα και την Θεσσαλονίκη, και τι σπίτια!
 
Οι δημότες, αιχμάλωτοι των ιδιωτικών τους χώρων, ελλείψει δημοσίων χώρων πολιτισμού και συμμετοχής. Ο τηλεθεατής, αιχμάλωτος του ανταγωνισμού των τηλεπαραθύρων. Και η πολιτική; Η πολιτική, αιχμάλωτη των μεγάλων ή και των μικρότερων συμφερόντων, της μιντιοκρατίας, της μετρησιοκρατίας και της μετριοκρατίας. Και σε όλα αυτά, ο πολίτης, αιχμάλωτος της ανασφάλειάς του. Αιχμάλωτος μιας ψευδαίσθησης ότι τίποτα δεν αλλάζει, ότι, αυτή η κατάσταση αποτελεί μοίρα μας, ότι αυτός είναι ο προορισμός μας, το πεπρωμένο μας.
 
Ξέρω και, ξέρουμε όλοι μας σε αυτή την αίθουσα, ότι δεν είναι αλήθεια, ότι υπάρχει άλλος δρόμος, ότι η Ελλάδα μπορεί και αξίζει καλύτερα.

Ξέρω και ξέρουμε ότι, αν η Ελλάδα δεν κάνει την επανάστασή της, σύντομα θα περιθωριοποιηθεί από τις διεθνείς εξελίξεις, μιας οικονομίας, που όλο και περισσότερο σκιάζει τα πάντα.
  
Θα έχει πτοήσει την δημιουργικότητα και εργατικότητα του ελληνικού λαού σε τέτοια βαθμό που, άλλοι λαοί, άλλες χώρες, άλλοι πολιτισμοί, απλώς θα συμπληρώσουν το κενό.

Όπως τα πολλά κενά στην τηλεόρασή μας συμπληρώνονται από φτηνές εισαγωγές.

Όπως τα αγροτικά μας προϊόντα χάνονται από τα φτηνά προϊόντα τρίτων χωρών.

Όπως οι νέοι εργαζόμενοι καταπιέζονται από τον ανταγωνισμό των φτηνών προϊόντων των γειτόνων μας.

Όπως οι ασθενείς ή οι φοιτητές ή οι μαθητές φυλλοροούν προς ιδιωτικά ή ξένα ιδρύματα.

Όπως η άναρχη κερδοσκοπική ανάπτυξη του τουρισμού μας καταστρέφει το μοναδικό μας περιβάλλον και διώχνει τον τουρισμό σε πιο φτηνές, αλλά πιο παρθένες περιοχές.

Όπως οι ξένοι επενδυτές αποφεύγουν την Ελλάδα της γραφειοκρατίας και της διαφθοράς, αγοράζουν όμως ελληνική γη ή έτοιμες ελληνικές εταιρίες από το Χρηματιστήριο.

Είναι ώρα να απελευθερωθούμε από την μοιρολατρεία μας και το μοιρολόϊ που την συνοδεύει. Να γράψουμε ένα νέο διήγημα για την σημερινή Ελλάδα. Με μια νέα εθνική στρατηγική, βασισμένη σε ένα νέο αναπτυξιακό όραμα, να διαμορφώσουμε μια νέα ταυτότητα της Ελλάδας και του ελληνισμού στην σύγχρονη εποχή.

Έναν νέο πατριωτισμό, που βασίζεται στην ποιότητα και τις αξίες.

Μια Ελλάδα ηθική και πολιτιστική δύναμη στον κόσμο.

Ναι, να δημιουργήσουμε τα καλύτερα πανεπιστήμια στην Ευρώπη.

Ναι, να έχουμε ποιοτική ιατρική περίθαλψη, εφάμιλλη των πιο σύγχρονων συστημάτων υγείας.

Ναι, να έχουμε αγροτικά προϊόντα ανταγωνιστικά, υγιεινά, οικολογικά, ποιοτικά.

Ναι, να  γίνουμε ποιοτικός προορισμός τουριστικής προτίμησης, που συνδυάζει περιβάλλον, πολιτισμό, αθλητισμό, υγεία, διατροφή.

Ναι, να συνδέσουμε τις νέες προτεραιότητές μας, με μια αέναη και καλά οργανωμένη έρευνα, που καταλήγει σε καινοτομίες για τις παραγωγικές μας δραστηριότητες.

Και αυτή η νέα στρατηγική της «πράσινης ανάπτυξης» μπορεί να γίνει μόνο με τις εξής προϋποθέσεις:

Να επενδύσουμε στην ποιότητα. Δηλαδή, στην γνώση, στην καινοτομία, στο ανθρώπινο δυναμικό.

Να επενδύσουμε στα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα. Δηλαδή, στο περιβάλλον μας, το φυσικό και το πολιτιστικό.

Να επενδύσουμε στην δημιουργικότητα και την συνεχή ανανέωση ιδεών και προϊόντων.

Ως δημοκράτες και προοδευτικοί πολίτες, πιστεύουμε βαθιά στην δυνατότητα του κάθε ανθρώπου, ακόμα περισσότερο στην έμφυτη δημιουργικότητά του, στην περιέργειά του, στην ελευθερία της σκέψης του.

Αρκεί να τον απελευθερώσουμε από προκαταλήψεις, φοβίες, ταμπού και την μοιρολατρία μας. Από τα δεσμά ενός συντηρητικού συστήματος και ενός πολιτικού συστήματος, που αναπαράγει κατεστημένα, μικροπολιτικές, ανισότητες και αγνοεί τα δημόσια αγαθά του πολιτισμού, της υγείας, της παιδείας και της ποιότητας στις πόλεις μας.

Να απελευθερώσουμε το μυαλό μας, την σκέψη μας, τις ιδέες μας, από την αιχμαλωσία της αδιαφορίας. Στην απελευθέρωσή μας από αυτή την αιχμαλωσία, σας καλώ να κάνουμε μια νέα αρχή, να συνεργαστούμε συντροφικά, να δημιουργήσουμε συλλογικά.

Να συζητήσουμε τα νέα ηθικά και πολιτικά διλήμματα, που μας θέτουν οι εξελίξεις. Από την βιοηθική μέχρι τα πνευματικά δικαιώματα, απ' τα θέματα δημοκρατίας μέχρι τις αλλαγές στο περιβάλλον. Να δουλέψουμε με γνώση αλλά και με φαντασία. Να ξανακάνουμε την πολιτική ερωτεύσιμη, καρποφόρα και παραγωγική. Να εγγυηθούμε την ελπίδα στην πολιτική.

Σε αυτή την προσπάθεια σας, χρειάζομαστε όλους.

Η φωνή του ΠΑΣΟΚ πρέπει  να γίνει φωνή δυνατή, που απελευθερώνει την φαντασία του Έλληνα και απογειώνει την δημιουργικότητά του.

Λόγος δυνατός.

Λόγος επαναστατικός.

Μια ήρεμη δημοκρατική επανάσταση, που εμπεδώνει νέο ήθος και αρχές.

Σχέσεις ανθρωποκεντρικές και όχι εξουσιαστικές.

Συντρόφισσες και σύντροφοι, είμαστε σίγουροι, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, ότι η εντολή που πήραμε, εκφράζει γνήσια και αυθεντικά όλες τις προοδευτικές δυνάμεις της κοινωνίας των πολιτών, όλες τις δυνάμεις της Δημοκρατίας και της Αριστεράς.

Είναι εντολή μάχης, για να αποτρέψουμε και να ανατρέψουμε τις αντιλαϊκές και συντηρητικές πολιτικές της κυβέρνησης. Για να ανασυνθέσουμε σε πολιτική πλειοψηφία την κοινωνική συμμαχία των δημιουργών και των αδυνάτων. Για να κάνουμε τη νέα εθνική μας στρατηγική, έμπνευση, του δυναμισμού των πρώτων και, συμμετοχή, στην αναδιανομή του πλούτου των δεύτερων.

Το πρώτο μήνυμα που μας έστειλε ο λαός, είναι να διατηρήσουμε την ενότητά μας, μέσα από την ανανέωση του Κινήματός μας. Ανανέωση σε πολιτικές, σε πρακτικές, σε αντιλήψεις, σε δράσεις και σε πρόσωπα.

Να κάνουμε το δημόσιο ήθος και τις δημοκρατικές μας λειτουργίες, μέρος της μεγάλης μας διαφοράς και της πολιτικής μας υπεροχής από τους αντιπάλους μας.

Να κάνουμε τις λειτουργίες μας, απόδειξη του σεβασμού μας προς τον πολίτη και τα δικά του συμφέροντα.

Συντρόφισσες και σύντροφοι, προϋπόθεση για την υλοποίηση της νέας μας εθνικής στρατηγικής, είναι η ριζική αλλαγή του κράτους, η βαθιά μεταρρύθμισή του, ο μετασχηματισμός του σε αναπτυξιακό εργαλείο και θεματοφύλακα της κοινωνικής συνοχής, της κοινωνικής αλληλεγγύης, της κοινωνικής δικαιοσύνης.

Θέλουμε ένα επιτελικό, δημοκρατικό, αποκεντρωμένο, κοινωνικό, αποτελεσματικό κράτος.

Κράτος που διασφαλίζει τα δημόσια αγαθά της παιδείας, της υγείας και της πρόνοιας.

Κράτος που σπάει τις πελατειακές αντιλήψεις της προστασίας των «ημετέρων», που δεν δουλεύει για τους ισχυρούς, που διασφαλίζει ίσα δικαιώματα για όλους.

Προϋπόθεση, ακόμα, είναι ένα πολιτικό σύστημα, που διασφαλίζει την αυτονομία της πολιτικής απέναντι στα μεγάλα συμφέροντα, στα εξωθεσμικά κέντρα και στη μιντιοκρατία.

Ο αγώνας μας για την αυτονομία της πολιτικής, θα είναι συνεχής και διαρκής. Αυτή  την σημαία, δεν θα την υποστείλουμε. Γιατί, για μας, δεν είναι σημαία ευκαιρίας. Είναι πράξη τιμής και ευθύνης, απέναντι στη Δημοκρατία, απέναντι στον πολίτη, απέναντι στην παράταξη και την ιστορία μας.

Την Κυριακή, κερδίσαμε μια μεγάλη μάχη. Οι εκατοντάδες χιλιάδες των πολιτών, που πήραν μέρος στην εκλογή μας, είπαν όλοι τους ένα βροντερό «όχι», σε εκείνους που θέλουν να χειραγωγούν τις εξελίξεις από το παρασκήνιο, σε εκείνα τα αφεντικά της διαπλοκής, που θέλουν να γίνουν και αφεντικά των κομμάτων και της πολιτικής.

Αυτή η μάχη κερδήθηκε.

Αλλά ο πόλεμος συνεχίζεται.

Και θα είναι σκληρός.

Θα δώσουμε τον αγώνα με αισιοδοξία, με ασυμβίβαστο πνεύμα.

Με την πεποίθηση ότι, τελικά, θα απελευθερώσουμε την πολιτική από το μαύρο χρήμα και από τον βρόγχο της μιντιοκρατίας.

Είναι η ώρα, να κάνουμε όλοι μαζί, το μεγάλο και δημιουργικό άλμα στο μέλλον. Να προχωρήσουμε, όπως θέλει ο λαός, με ένα ΠΑΣΟΚ δημιουργικό, σύγχρονο, ριζοσπαστικό.

Με όπλο την νέα ενότητά μας. Ενότητα, όχι επίπλαστη και επιφανειακή, όχι της σιωπής και του μέσου όρου, αλλά πολιτική.

Μια ενότητα, που έχει ως βάση την αλήθεια και την προοπτική.

Μια ενότητα, που θα βασίζεται στη νέα μας συλλογικότητα.

Στο δικαίωμα όλων, να έχουν λόγο και ρόλο.

Στην ενότητα πολιτικής δράσης και δημοσίου λόγου, με τον σεβασμό των συλλογικών μας αποφάσεων.

Μια ενότητα, που προϋποθέτει την υπεράσπιση του μεγάλου έργου των κυβερνήσεών μας, του Ανδρέα Παπανδρέου και του Κώστα Σημίτη, για το οποίο είμαστε περήφανοι.

Μια ενότητα, που εκφράζει την απόφασή μας να αλλάξουμε συνήθειες και πρακτικές που μας πλήγωσαν.

Να  εκφράσουμε έναν σαφή, ριζοσπαστικό και σύγχρονο πολιτικό λόγο για το σήμερα και το αύριο της Ελλάδας.
 
Αυτή ήταν η εντολή των πολιτών και πρέπει, για μας, να είναι ιερή παρακαταθήκη. Έχουμε πολιτική υποχρέωση να εγγυηθούμε ότι, αυτή η νέα εντολή, θα τηρηθεί απαρέγκλιτα.
 
Είναι συμβόλαιο τιμής για όλους μας, να ανταποκριθούμε στους όρους και  τις απαιτήσεις αυτής της εντολής, να εναρμονίσουμε τον λόγο και την πράξη μας, να υπερασπίσουμε ως κόρη οφθαλμού την ψυχική μας ενότητα, να διασφαλίσουμε την αξιοπιστία της πολιτικής μας ταυτότητας και, βεβαίως, της προγραμματικής μας εξαγγελίας. Μόνον έτσι, το ΠΑΣΟΚ, θα έχει παρόν και μέλλον, μόνον έτσι, η Ελλάδα, θα έχει πραγματική ελπίδα αλλαγής.
 
Συντρόφισσες και σύντροφοι, η νέα αρχή για το ΠΑΣΟΚ θα εδραιωθεί σε τρεις άξονες:
  - Το νέο πολιτικό μας στίγμα, με την νέα μας εθνική στρατηγική.
  - Την δυναμική προγραμματική μας αντιπολίτευση.
  - Και το νέο ξεκίνημα για το Κίνημά μας, ένα ξεκίνημα που δυναμώνει την οργανωμένη μας παρουσία και εντάσσει σ' αυτήν νέες κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις.
 
Προς αυτή την κατεύθυνση, ξεκινάμε με το Συνέδριό μας, με στόχο:
 
Πρώτον, την ουσιαστική επανίδρυση του ΠΑΣΟΚ, την επαναθεμελίωση της οργάνωσής μας. Όπως έπραξε ο Ανδρέας Παπανδρέου, με την 3η του Σεπτέμβρη, έτσι κι εμείς σήμερα, ξεκινάμε με την αυτοοργάνωση των μελών και φίλων μας. Σήμερα, από εδώ, από το βήμα του Εθνικού μας Συμβουλίου, καλώ όλα τα μέλη και τους φίλους μας, να πάρουν την πρωτοβουλία, να πάρουν το ΠΑΣΟΚ στα χέρια τους.
 
Σύντροφοι, αυτοοργανωθείτε. Παντού και με κάθε τρόπο. Πάρτε το ΠΑΣΟΚ στα χέρια σας. Είναι δικό σας. Είναι κτήμα όλων, όχι ιδιοκτησία κάποιων παραγόντων.

Αυτοοργανωθείτε στους χώρους δουλειάς και στις γειτονιές, στην πόλη και στο χωριό, στους χώρους εκπαίδευσης και στα μαζικά κινήματα, στις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, στην Αυτοδιοίκηση, στον συνδικαλισμό, στους χώρους των τεχνών και των γραμμάτων, στους μικρομεσαίους, στις γυναίκες και στους νέους, στον κυβερνοχώρο – στο διαδίκτυο, μαζί με τους bloggers, στα κινήματα για το περιβάλλον.
 
Οργανωθείτε, με δική σας πρωτοβουλία, με τη δική σας αυτενέργεια και με τη δική σας μέθοδο, χωρίς κανέναν περιορισμό. Στήστε παντού δίκτυα φίλων και μελών. Εκφραστείτε ελεύθερα, χωρίς καπέλα και άνωθεν αυθεντίες. Δώστε στο ΠΑΣΟΚ την ζωντάνια και τον δυναμισμό της ελεύθερης και δημιουργικής συμμετοχής. Δώστε στο Κίνημά μας οξυγόνο δημοκρατίας. 
 
Οι πολλαπλές αυτές πρωτοβουλίες θα ενταχθούν συστηματικά και με σεβασμό στις δομές του Κινήματός μας, κατά την διάρκεια της προσυνεδριακής μας δουλειάς.
 
Δεύτερον, το Συνέδριό μας θα είναι καταστατικό. Θα εγγυάται, από τη μία πλευρά, την ανοιχτή συμμετοχική δημοκρατική λειτουργία και, από την άλλη ένα ισχυρό συλλογικό κέντρο, που θα μπορεί να υποστηρίζει τις πολλαπλές, ανοιχτές πολιτικές λειτουργίες ενός αποκεντρωμένου Κινήματος.
 
Τρίτον, το Συνέδριό μας πρέπει να ανοίξει στη νεολαία. Η νεολαία θα πρέπει να πρωτοστατήσει στη νέα μας πορεία. Είναι αναγκαία η ανανέωση στα όργανα του Κινήματός μας, η αιμοδότησή τους με νέες ευαισθησίες, νέα ενέργεια, νέες πολιτικές αντιλήψεις, νέες προσεγγίσεις, με νέους προβληματισμούς, που απηχούν τα μεγάλα ζητήματα της σημερινής εποχής.
 
Από τα τοπικά μέχρι και τα κεντρικά μας όργανα, η παρουσία νέων και νεώτερων στελεχών, είναι δείγμα της βούλησής μας να ξεφύγουμε από τον κυβερνητισμό και την καθεστωτική νοοτροπία.
 
Το Συνέδριό μας πρέπει να πραγματοποιηθεί σε χρόνο που θα επιτρέπει τον ουσιαστικό και τον νηφάλιο διάλογο. Που θα εδραιωθεί στα προτάγματα του σήμερα και του αύριο και όχι στις αντιθέσεις του χθες. Ο μήνας Δεκέμβριος είναι καθοριστικής πολιτικής σημασίας στη Βουλή, με την συζήτηση για τον προϋπολογισμό. Χρειάζεται ο χρόνος, για να αφιερωθούμε και στην προγραμματική μας αντιπολίτευση.
 
Για τον λόγο αυτό, δεν προκρίνω την βιαστική σύγκληση Συνεδρίου μέσα στον Δεκέμβριο. Το Συνέδριό μας θα γίνει στα μέσα του Φεβρουαρίου. Η ακριβής ημερομηνία, θα είναι αντικείμενο απόφασης για την Οργανωτική Επιτροπή Συνεδρίου, που θα συσταθεί τις μέρες αυτές.
 
Συντρόφισσες και σύντροφοι, το μεγάλο μας στοίχημα είναι να κερδίσουμε τη μάχη της μετατροπής της μεγάλης συμμετοχής των μελών και των φίλων μας, σε ένα διαρκές, καθημερινό Κίνημα πολιτικής ανασύνταξης, κοινωνικής αναγέννησης και εθνικής προοπτικής. Να μετατρέψουμε τις οργανώσεις μας, σε οργανώσεις άμεσου διαλόγου, επιμόρφωσης και δράσης, συνδέσμους της κοινωνικής συνοχής και ενισχυτές της συμμετοχικής μας δημοκρατίας.
 
Να επιτρέψουμε σε κάθε μεμονωμένο ή οργανωμένο πολίτη, να αποκτά πρόσβαση στον δημόσιο χώρο, να διεκδικεί τα δημόσια αγαθά, να αξιοποιεί τον χρόνο και τις ιδέες του, στην κοινή προσπάθεια της εθνικής μας αναγέννησης. Έτσι, θα ανταποκριθούμε στις προσδοκίες των μελών και των φίλων μας. Έτσι, θα τις κάνουμε σύμμαχό μας και συμμέτοχο στη νίκη που έρχεται.
 
Προς αυτή την κατεύθυνση θα κινηθώ. Θα σεβαστώ την εντολή, που ζήτησα και που πήρα, που πήραμε μαζί στις 11 Νοεμβρίου. Σε αυτή την κατεύθυνση, θα κινηθώ τις επόμενες ημέρες. Μετατρέπεται το Εθνικό Συμβούλιο σε Κεντρική Οργανωτική Επιτροπή Συνεδρίου, με Γραμματεία, η οποία, μαζί με την ΚΟΕΣ, θα έχει την αποκλειστική λειτουργία της προετοιμασίας του Συνεδρίου.
 
Ποιο είναι το βασικό έργο της ΚΟΕΣ και της Γραμματείας. Η προετοιμασία του Συνεδρίου. Στόχος, η πολιτική επανίδρυση του ΠΑΣΟΚ. Αυτό σημαίνει την οργάνωση  δράσεων για την επίτευξη των παρακάτω στόχων: Την επιστροφή στον πολίτη και στα προβλήματα της καθημερινότητας. Αυτό απαιτεί νέες μορφές οργάνωσης, που θα εξασφαλίζουν την ουσιαστική διαβούλευση, την επιμόρφωση, την πολιτική καινοτομία και δημιουργία σε επίπεδο ιδεών και δράσεων.
  
Θέλω να ξαναφέρουμε τους πολίτες ενεργά μέσα στη πολιτική. Κάτι που ήδη πετύχαμε, με τη πρωτοφανή συμμετοχή της 11ης Νοεμβρίου, που αποτελεί παρακαταθήκη, αλλά και ευθύνη. Με την σύμπτυξη νέων κοινωνικών συμμαχιών, μέσα από κοινές δράσεις και την συνάντησή μας με τα κινήματα πολιτών.
 
Με την συμπόρευσή μας με τις άλλες προοδευτικές δυνάμεις, τα κινήματα για το περιβάλλον, τα ανθρώπινα δικαιώματα, τις ελευθερίες και την δημοκρατία, την αντίσταση στη μιντιοκρατία, τη φαυλότητα και τα άλλα υπαρκτά κοινωνικά προβλήματα.
 
Με την επικοινωνία και την συμμετοχή στο διαδίκτυο, στην κοινωνία των bloggers, που ήδη έχουν παίξει νέο ρόλο στον δικό μας πολιτικό διάλογο. Με την αυτοοργάνωση και την ανανέωση, προτάσσοντας νέες οργανωτικές μορφές, πρωτοβουλίες και δίκτυα, μέσα στους χώρους δουλειάς, μόρφωσης, στη γειτονιά και στο χωριό.
 
Με την ανάδειξη νέων στελεχών, μελών, φίλων, πολιτών, ενεργών για πολιτική. Με πρόταγμα την πολιτική και όχι την κομματική καρέκλα. Με πρόταγμα και πρόσταγμα την ανανέωση και την ενίσχυση της πολιτικής αυτονομίας, την ουσιαστική προβολή των προγραμματικών μας θέσεων στα μέλη και τους φίλους μας, μέσα από κύκλους διαλόγου και επιμόρφωσης,  μέσα από το διαδίκτυο, σε τοπικό και κλαδικό επίπεδο, την δημιουργία διαύλων επικοινωνίας και συμμετοχής, σε ομάδες του πληθυσμού που, για τον έναν ή τον άλλον λόγο, είναι αποκλεισμένοι από τις πολιτικές μας, τις δραστηριότητές μας, ή απέχουν από αυτές συνειδητά, όπως μετανάστες, νέοι, άτομα με αναπηρία, μικρομεσαίοι, επιχειρηματίες, επιστήμονες, καλλιτέχνες και άνθρωποι του πνεύματος.
 
Με την εισήγηση για την διαμόρφωση νέων υποδομών του Κινήματός μας -κτιριακών και ηλεκτρονικών- και για μια νέα αισθητική, αλλά και μια άλλη  πολιτική επικοινωνία, συμμετοχή και δράση, που συνάδει με ένα δημοκρατικό και σοσιαλιστικό Κίνημα του 21ου αιώνα.
 
Με την δημιουργία φόρουμ διαλόγου, για την κατάθεση προτάσεων και ιδεών από τα στελέχη μας, για όλα τα ζητήματα που θα διαπραγματευτεί το Συνέδριό μας, από τις καταστατικές διατάξεις, μέχρι και τις προγραμματικές μας προτεραιότητες.
 
Ζητώ από όλους τους συντρόφους, να σεβαστούν απόλυτα αυτή την διαδικασία εσωτερικού διαλόγου, αναβαθμίζοντας την εσωτερική μας πολιτική ζωή και αποτρέποντας την προς τα έξω διγλωσσία και σύγχυση, που πολλοί επιζητούν για να μας πλήξουν.
 
Θεωρώ απαραίτητη την στελέχωση της Γραμματείας της ΚΟΕΣ, με πρόσωπα που έχουν όρεξη, ενέργεια, επαφή με νέες προσεγγίσεις και αντιλήψεις, απόσταση από την εξουσία και μεγαλύτερη επαφή με τον νέο κόσμο.
 
Όπως είπα, η ΚΟΕΣ και η Γραμματεία θα έχουν αποκλειστικά ως έργο τους την προσυνεδριακή δουλειά, την ανανέωση δομών και προσώπων σε όλο το φάσμα του Κινήματός μας. Βασικά κριτήρια συμμετοχής  στην Γραμματεία, θα είναι η έντονη παρουσία νέων, κοινωνικών στελεχών, στελεχών που δρουν σε κινήματα και στην Αυτοδιοίκηση, στελεχών χωρίς υπουργική θητεία, χωρίς θεσμικό ρόλο στο Κοινοβούλιο, αλλά με έντονη πολιτική δράση.
 
Σε αυτή τη μεταβατική περίοδο και για την καθημερινή πολιτική παρουσία μας, θα συστήσουμε ομάδα πολιτικού συντονισμού, που θα συμπεριλαμβάνει, και έμπειρα, και νέα στελέχη του Κινήματός μας, για να συντονίζεται το Κοινοβούλιο, η Αντιπολίτευση και το κόμμα.
 
Συντρόφισσες και σύντροφοι, σήμανε η ώρα της ευθύνης, σήμανε η ώρα της ανατροπής. Με δημιουργικές προτάσεις, που θα αποδεικνύουν ότι, είμαστε διαφορετικοί, ότι δεν υπάρχουν μονόδρομοι, ότι η πολιτική αυτονομία μας, είναι η υπέρβαση της κρίσης μας, η επιβεβαίωση της σχέσης μας με τον λαό, ο οδηγός μας στον άλλο δρόμο, για την Δίκαιη Κοινωνία, για την Δυνατή Ελλάδα. Για την κοινωνία που θέλουμε, για την Ελλάδα που μας αξίζει.
 
Καλή μας δουλειά.  Καλή μας νέα αρχή."