Παλιά, πολύ παλιά, του Πέτρου Μάρκαρη

Εκδόσεις Γαβριηλίδης

Η Κωνσταντινούπολη του Πέτρου Μάρκαρη μέσα από τα μάτια του αστυνόμου Χαρίτου. Ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα γεμάτο πικρία, σαρκασμό και νοσταλγία. Για πρώτη φορά ο Χαρίτος μακριά από την Αθήνα.

Απόσπασμα βιβλιοκριτικής από το ‘Βιβλιοδρόμιο’ ΤΑ ΝΕΑ 28/6/2008

"… Στο καινούργιο, πέμπτο, μυθιστόρημα του Πέτρου Μάρκαρη, ο Έλληνας αστυνόμος του Τμήματος Ανθρωποκτονιών δεν είναι μόνος μπροστά στον γρίφο. Βρίσκεται στην Πόλη ως σύνδεσμος της ελληνικής με την τουρκική αστυνομία και μοιράζεται την ευθύνη της έρευνας με τον ομόλογό του Μουράτ Σαγλάμ, Τούρκο που μεγάλωσε στη Γερμανία και επέστρεψε στην πατρίδα των γονιών του, ελπίζοντας στις γρήγορες προαγωγές. Μαζί κυνηγούν τη... φόνισσα με την τυρόπιτα. Μια Πόντια φτωχή και βασανισμένη, παλιά υπηρέτρια στην Πόλη που κατέφυγε στον τυραννικό αδελφό της στη Δράμα, κι όταν αποφάσισε, γριά πια, να αποδώσει δικαιοσύνη, του πρόσφερε τυρόπιτα ζυμωμένη με παραθείο, και γύρισε να συνεχίσει το μακάβριο έργο της στα πολίτικα λημέρια της.

Κάθε θύμα της ανοίγει για τον αναγνώστη ένα κεφάλαιο της πονεμένης ιστορίας των Ρωμιών τα τελευταία 65 χρόνια. Τις απελάσεις τους με αφορμή το Κυπριακό το 1964, τις καταστροφές, τις λεηλασίες και το πογκρόμ των επαγγελματιών στα Σεπτεμβριανά του 1955, τη δήμευση των περιουσιών τους και τον εκτοπισμό τους το 1942-43, με αφορμή τον αβάσταχτο φόρο «βαρλίκι». Ο Μάρκαρης δεν μένει όμως εκεί, αλλά αποκαλύπτει παράλληλα και τη σκοτεινή πλευρά αυτού του δράματος, που σπάνια, αν όχι ποτέ δεν έχει αποτυπωθεί στη λογοτεχνία:
την εκμετάλλευση δηλαδή των Ρωμιών από τους Ρωμιούς, που αγόραζαν λ.χ. μισοτιμής τα ακίνητα όσων τρέπονταν σε φυγή, για να τα πουλή σουν πανάκριβα αργότερα• το κάψιμο των ίδιων των σπιτιών τους- ξύλινων αρχιτεκτονικών κοσμημάτων- για να αξιοποιήσουν τα οικόπεδα• το παράπονό τους ότι οι της Ελλάδας τούς ξεπούλησαν για την Κύπρο. Κι από την άλλη, τις προκαταλήψεις των Ελλήνων αδελφών που θεωρούν ότι οι Ρωμιοί μήδισαν, καθώς αφομοίωσαν στοιχεία της τουρκικής κουλτούρας ή έφτασαν σήμερα να τους παντρεύονται..."