Έχει διαπιστωθεί τα τελευταία χρόνια ότι, μεταξύ των αλλοδαπών που εισέρχονται στη χώρα και ζητούν διεθνή προστασία εμφανίζονται, ολοένα και συχνότερα, ανήλικοι, παιδιά ή έφηβοι, που φθάνουν στη χώρα μόνοι τους, χωρίς την οικογένειά τους ή άλλον ενήλικα που να τους συνοδεύει και να μεριμνά για αυτούς. Αυτά τα παιδιά που ζητούν διεθνή προστασία είναι γνωστά στην προσφυγική ορολογία ως ασυνόδευτοι ανήλικοι. Η κατηγορία αυτή των παιδιών προσφύγων αντιμετωπίζει διπλές δυσχέρειες και διπλά προβλήματα. Ως παιδιά είναι εξίσου ευάλωτα και έχουν τις ίδιες ανάγκες με τα υπόλοιπα παιδιά. Παράλληλα, ως πρόσφυγες, έχουν τις ίδιες ανάγκες και παρόμοιες εμπειρίες με τους άλλους πρόσφυγες. Πρόκειται, ως εκ τούτου, για μια διπλά ευάλωτη κατηγορία προσφύγων και αιτούντων άσυλο για τους οποίους ο νομοθέτης οφείλει να θεσπίσει ειδικότερες διατάξεις για ειδική μεταχείριση και νομική και κοινωνική προστασία τους καθώς και σε ό, τι αφορά το υποστηρικτικό τους πλαίσιο.
H εικόνα που προκύπτει σε ότι αφορά την πρόσβαση στο άσυλο στα σημεία εισόδου της χώρας είναι συγκεχυμένη. H κατάσταση ποικίλλει ανά σημείο εισόδου και ανά χρονική περίοδο. Σε κάθε περίπτωση παρατηρείται ανεπάρκεια ή και πλήρης έλλειψη ενημέρωσης των ανηλίκων που εμφανίζονται ή συλλαμβάνονται στα σύνορα τόσο για τα θέματα ασύλου όσο και ευρύτερα για τα δικαιώματά τους. Στα σύνορα δεν υπάρχει ειδική κρατική υποδομή για την υποδοχή αυτών των παιδιών, ούτε προσωπικό καταρτισμένο στις ειδικές τεχνικές που απαιτούνται για την εξέταση των αιτημάτων τους για παροχή προστασίας.
Η κατάσταση περιπλέκεται και δυσχεραίνεται ακόμα περισσότερο με τις νέες διαδικασίες που προωθούνται για τη χορήγηση ασύλου. Διαβάστε εδώ τις σχετικές αναφορές μας:
- Οι αιτούντες άσυλο και δεδομένα...
- Δυναμιτίζεται η διαδικασία ασύλου στην Ελλάδα
- Προς το χειρότερο η χορήγηση ασύλου…
Η ελληνική νομοθεσία για το άσυλο δεν επιβάλλει την κράτηση ανηλίκων ή άλλων αλλοδαπών αποκλειστικά για το λόγο ότι υποβάλλουν αίτημα ασύλου. Ωστόσο, στην πράξη κράτηση επιβάλλεται στο πλαίσιο της διαδικασίας διοικητικής απέλασης αλλοδαπών που εισήλθαν παράνομα στη χώρα. Η συγκεκριμένη διάταξη δεν κάνει διάκριση μεταξύ ανηλίκων και ενηλίκων. Μέχρι πρόσφατα δεν υπήρχε καμία διαφορετική αντιμετώπιση των ανηλίκων, αιτούντων άσυλο ή μη, που εισέρχονταν παράνομα στην Ελλάδα. Η κατάσταση αυτή έχει διαφοροποιηθεί τα τελευταία χρόνια, αν και ουσιαστικά δεν υπάρχει ενιαία αντιμετώπιση, από πλευράς αρχών, τόσο του θέματος της κράτησης, κατ’ αρχήν, των ανηλίκων όσο και της διάρκειας αυτής της κράτησης. Η πρακτική ποικίλλει ανά Αστυνομική Διεύθυνση και, εν μέρει, οφείλεται σε γενικότερη πολιτική των αρχών σχετικά με την κράτηση των παράνομα εισερχομένων. Σε πολλές περιπτώσεις γίνεται προσπάθεια να κρατούνται οι άρρενες ανήλικοι σε χωριστούς χώρους.
Η ανεπάρκεια και γιατί όχι, η αναλγησία, της Πολιτείας σε θέματα ασύλου ειδικότερα για τα παιδιά που ορίζονται ως «ασυνόδευτοι ανήλικες αιτούντες άσυλο» οδήγησε το Δίκτυο για τα Δικαιώματα του Παιδιού να καταθέσει ανοικτή επιστολή για το θέμα.
* Παραθέτουμε το κείμενο της Ανοικτής Επιστολής:
«ΑΝΟΙΧΤΉ ΕΠΙΣΤΟΛΗ
Προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας,
Τον Πρωθυπουργό,
Τον Πρόεδρο και τους Αρχηγούς των Κομμάτων της Ελληνικής Βουλής,
Τους Βουλευτές και Ευρωβουλευτές
Με μεγάλη ανησυχία παρακολουθούμε το τελευταίο διάστημα την αντιμετώπιση του ζητήματος των μεταναστών και των προσφύγων στη χώρα μας, που αφορά επίσης εκατοντάδες ανήλικα παιδιά για τα οποία δεν γίνεται λόγος. Η αντιμετώπισή τους με το χαρακτηρισμό «λαθρομετανάστες» και «παράνομοι» υποδηλώνει, σε μεγάλο βαθμό, την παράλειψη της πολιτείας για παροχή προστασίας σε αιτούντες άσυλο και ασυνόδευτους ανήλικους. Οι πρόσφυγες και τα ανήλικα παιδιά που εγκαταλείπουν τις πατρίδες τους εξαιτίας εμπόλεμων καταστάσεων και διώξεων δικαιούνται προστασίας και φροντίδας σύμφωνα με τις Διεθνείς Συνθήκες και τη Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού του ΟΗΕ.
Τα παιδιά-πρόσφυγες δεν ευθύνονται τα ίδια γιατί έχασαν τα σπίτια και τους γονείς τους, γιατί βρέθηκαν ξαφνικά σε μια βάρκα να θαλασσοπνίγονται, ούτε για τους κινδύνους και τις κάθε είδους ταλαιπωρίες και κακοποιήσεις που υφίστανται. Τα παιδιά-πρόσφυγες φτάνουν στην Ελλάδα σε κατάσταση απόγνωσης, συχνά ασυνόδευτα, εγκαταλείποντας τη χώρα τους προκειμένου να διαφύγουν τον κίνδυνο και έχοντας βιώσει τραυματικές εμπειρίες, έχοντας δει γονείς και συγγενείς να φυλακίζονται, να εξαφανίζονται ή ακόμη και να εκτελούνται.
Αντιμετωπίζουν σοβαρότατα προβλήματα επιβίωσης, στερούνται οικογενειακών και κοινωνικών δεσμών, και έχουν προβλήματα επικοινωνίας, λόγω γλωσσικών και πολιτισμικών διαφορών.
Η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ επισημαίνει την ανάγκη προστασίας και την έλλειψη κατάλληλων κέντρων υποδοχής στη χώρα μας, καθώς τα ήδη υπάρχοντα «κέντρα διαμονής και φιλοξενίας» είναι στην πραγματικότητα «κέντρα διοικητικής κράτησης». Σε κάθε περίπτωση, θεωρούμε ότι το πρόβλημα δεν λύνεται με επιχειρήσεις «σκούπα» που καταλήγουν σε καταπάτηση των δικαιωμάτων των ανηλίκων και σε πογκρόμ, ούτε και είναι της αποκλειστικής αρμοδιότητας της ΕΛΑΣ. Απαιτείται αποτελεσματικότερη λειτουργία των δημοσίων υπηρεσιών, δημιουργία δομών υποδοχής στα σημεία εισόδου που θα επιτρέπουν τον εντοπισμό των ατόμων που δικαιούνται διεθνούς προστασίας και Κέντρα Κρατικής Μέριμνας που οφείλει να εξασφαλίσει για τους ανήλικους το υπουργείο Υγείας και Πρόνοιας.
Για τους παραπάνω λόγους ζητούμε από την ελληνική Πολιτεία:
- Να διασφαλίσει το σύστημα ασύλου στην Ελλάδα και να μην επαναπροωθεί ασυνόδευτους ανηλίκους, χαρακτηρίζοντάς τους συλλήβδην λαθρομετανάστες. Μεταξύ των αιτούντων άσυλο περιλαμβάνεται μεγάλος αριθμός ασυνόδευτων ανηλίκων που στερούνται ταξιδιωτικών εγγράφων και προέρχονται από χώρες από τις οποίες είναι αδύνατον, εξαιτίας αντικειμενικών λόγων, να προσκομίσουν τα σχετικά επίσημα έγγραφα αποδεικτικά της ταυτότητάς τους.
Θα πρέπει να τηρείται η αρχή για γρήγορη, δίκαιη και αποτελεσματική διαδικασία ασύλου. Είναι χαρακτηριστικό ότι μόλις το 0,05% των αιτήσεων ασύλου σε πρώτο βαθμό έγιναν δεκτές το 2008, ενώ πολύ χαμηλά ήταν τα ποσοστά και στο δεύτερο βαθμό εξέτασης της αίτησης ασύλου (10,29%). Το Προεδρικό Διάταγμα που προωθεί η κυβέρνηση υπονομεύει σοβαρά τη δίκαιη εξέταση των αιτημάτων ασύλου. Το Προεδρικό Διάταγμα αναθέτει την αρμοδιότητα λήψης πρωτοβάθμιων αποφάσεων στους Αστυνομικούς Διευθυντές ανά τη χώρα, ενώ καταργεί τη δευτεροβάθμια εξέταση των αιτημάτων από την Επιτροπή Προσφυγών, χωρίς την εγγύηση μιας ανεξάρτητης, αποτελεσματικής και ουσιαστικής προσφυγής σε περίπτωση απόρριψης, σε αντίθεση με ό, τι επιτάσσει η νομοθεσία της Ε.Ε. 
Είναι χαρακτηριστικό ότι στην Ετήσια Έκθεσή του για το 2008, ο Συνήγορος του Παιδιού κάλεσε όλους «τους αρμόδιους κυβερνητικούς και τοπικούς παράγοντες να λάβουν άμεσα τα αναγκαία μέτρα για την προστασία, φροντίδα και περίθαλψη των αλλοδαπών ανηλίκων, απέχοντας από κάθε έκνομη ενέργεια άσκησης βίας σε βάρος τους και διασφαλίζοντας τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τη μη έκθεσή τους σε νέους κινδύνους. » Επίσης, ο Συνήγορος του Παιδιού με αφορμή τις επισκέψεις του σε Κέντρα Φιλοξενίας Ασυνόδευτων Ανηλίκων δημοσιοποίησε τις διαπιστώσεις του για τις συνθήκες φιλοξενίας των ανηλίκων και κάλεσε τους αρμόδιους φορείς «να λάβουν άμεσα τα αναγκαία θεσμικά μέτρα για τη φροντίδα των ασυνόδευτων ανηλίκων που βρίσκονται στην Ελλάδα, σύμφωνα με τις αρχές του ανθρωπισμού και τις επιταγές της Διεθνούς Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού»:
- Να διασφαλίσει σε κάθε περίπτωση το διαχωρισμό των ανηλίκων από τους ενήλικες.
- Να σεβαστεί το δικαίωμα στην οικογενειακή επανένωση.
- Να ενισχύσει τις Στέγες των ΜΚΟ για ανήλικους και να εξασφαλίσει Κέντρα Κρατικής Μέριμνας για τους ανήλικους, οργανωμένα από το υπουργείο Υγείας και Πρόνοιας.
- Να αναθέσει σε έμπειρους και ειδικευμένους επιστήμονες το σχέδιο μέριμνας και τη φροντίδα για τους ανήλικους.
- Να ενισχύσει τη δράση και να προωθήσει άμεσα τη συνεργασία με τις ΜΚΟ που μπορούν να προσφέρουν κάθε είδους υποστήριξη στους ανήλικους.
«Είμαστε άνθρωποι, είμαστε παιδιά» δηλώνουν με κάθε τρόπο οι ανήλικοι πρόσφυγες. Είναι μια φωνή που πρέπει να ακουστεί από όλους, κυβερνητικούς αξιωματούχους, φορείς, πολίτες, ΜΜΕ, και την οποία οφείλουμε να ενισχύσουμε με κάθε τρόπο. Τα δικαιώματα των παιδιών- προσφύγων διασφαλίζονται από διεθνείς συμβάσεις που η χώρα μας έχει υπογράψει και στις οποίες οφείλει σεβασμό αλλά και από τη συνείδηση και τη συλλογική δράση όλων μας.»»
Το Δίκτυο για τα Δικαιώματα του Παιδιού αναφέρεται στις σχετικές αναφορές της Υπάτης Αρμοστείας για τους Πρόσφυγες για τους ασυνόδευτους ανήλικες αιτούντες άσυλο. Διαβάστε τη σχετική παρουσίαση μας: Έρευνα και προτάσεις για Ασυνόδευτους Ανηλίκους Αιτούντες Άσυλο
* Βασικά οι θέσεις που διατυπώνει η Υπάτη Αρμοστεία είναι οι ακόλουθες:
«Οι παρακάτω θέσεις απορρέουν από την ανεπιφύλακτη ανάληψη διεθνών υποχρεώσεων για το σεβασμό των δικαιωμάτων των παιδιών και των προσφύγων από πλευράς της Ελλάδας, και αποτελούν απόλυτη υποχρέωση συνέπειας της χώρας προς τις διεθνείς αυτές δεσμεύσεις (Διεθνής Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού, 1989, και Διεθνής Σύμβαση για το Καθεστώς των Προσφύγων, 1951).
1. Ασφαλής είσοδος στην Ελληνική Επικράτεια, εντοπισμός και εκτίμηση των αναγκών, αξιολόγηση ανηλικότητας για όλους τους ασυνόδευτους ανηλίκους
• Εφαρμογή των μέτρων ελέγχου της παράνομης μετανάστευσης στα σύνορα με τρόπο ώστε να αποκλείεται κάθε κίνδυνος έκθεσης της ανθρώπινης ζωής σε κίνδυνο για όλους ανεξαίρετα τους αλλοδαπούς.
• Στελέχωση των κρατικών υπηρεσιών στις παραμεθόριες περιοχές (κυρίως αστυνομία, λιμενικό και νομαρχία) με προσωπικό εξειδικευμένο στον εντοπισμό, καταγραφή και εκτίμηση της κατάστασης των ανηλίκων.
• Υιοθέτηση κρατικής διαδικασίας διαπίστωσης της ανηλικότητας (age assessment), κατά τα πρότυπα των άλλων Ευρωπαϊκών χωρών, ή σε περίπτωση έλλειψης αυτής, απόλυτου σεβασμού του ευεργετήματος της αμφιβολίας υπέρ του ανηλίκου.
• Άμεση κατάργηση του μέτρου της έκδοσης διαταγής διοικητικής απέλασης στους ανηλίκους, κατ’ εφαρμογή του μεταναστευτικού νόμου 3386/2005 (συνεπεία της παράνομης εισόδου στη χώρα) και ρητή εξαίρεση των ανηλίκων από κάθε εφαρμογή Πρωτοκόλλων Επανεισδοχής σε τρίτη χώρα.
• Άμεση κατάργηση του μέτρου της κράτησης για όλους τους ασυνόδευτους ανηλίκους. Η κράτηση μπορεί να επιβάλλεται μόνο για ειδικούς, προσωρινούς και εξαιρετικούς λόγους (π.χ. προστασία του ανηλίκου μέχρι την παραπομπή του σε αρμόδιες προστατευτικές δομές) και, σε αυτές τις περιπτώσεις, θα πρέπει να λαμβάνει χώρα υπό συνθήκες αρμόζουσες στην ηλικία και στην κατάσταση του ανηλίκου (χωριστά από ενήλικες, με τις απαραίτητες υποδομές, τον απαραίτητο προαυλισμό, την απαραίτητη ιατρική και κοινωνική παρακολούθηση, την παροχή ειδών άμεσης ανάγκης).
• Άμεση προώθηση των ασυνόδευτων ανηλίκων στα ειδικά κέντρα υποδοχής/φιλοξενίας, σε συνεννόηση με τους αρμόδιους φορείς (Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης).
• Ενίσχυση του συστήματος πρόληψης και καταστολής της παράνομης διακίνησης και εμπορίας παιδιών.
• Έκδοση Εγκυκλίου, με τη συνεργασία όλων των συναρμόδιων Υπουργείων, η οποία θα περιέχει αναλυτικά τις ενέργειες του κάθε φορέα κατά την υποδοχή των ασυνόδευτων ανηλίκων.
• Σημαντική βελτίωση της στατιστικής καταγραφής και των στοιχείων των ασυνόδευτων ανηλίκων που εισέρχονται στη χώρα, ώστε να ενισχυθεί η παρακολούθηση των υποθέσεών τους, και ο εντοπισμός τους, σε περίπτωση εξαφάνισης.
2. Επιτροπεία
• Τήρηση της υποχρέωσης των αρχών να ενημερώνουν τον αρμόδιο Εισαγγελέα Ανηλίκων / Εισαγγελέα Πρωτοδικών για κάθε περίπτωση ασυνόδευτου ανηλίκου που εισέρχεται στη χώρα, ώστε να τίθεται σε άμεση λειτουργία ο μηχανισμός προσωρινού επιτρόπου, κατ’ εφαρμογή τόσο των διατάξεων του ΠΔ 220/2007 όσο και των διατάξεων του Αστικού Κώδικα περί επιτροπείας ανηλίκων.
• Νομοθετική και πρακτική ενίσχυση του θεσμού της επιτροπείας των ασυνόδευτων ανηλίκων. Ενδυνάμωση των κοινωνικών υπηρεσιών των Εισαγγελιών ώστε να καταστούν ικανές να ανταποκρίνονται ουσιαστικά στην ανάγκη προστασίας όλων των ανηλίκων.
• Πλήρης ανάληψη των ευθυνών των προσωρινών και μόνιμων επιτρόπων σε όλα τα θέματα που αφορούν την προστασία του ανηλίκου και την προάσπιση των δικαιωμάτων του (πρόσβαση στη διαδικασία του ασύλου, στέγαση, δικαίωμα στην παιδεία, δικαίωμα στην υγεία, δικαίωμα στη θρησκεία, κλπ).
• Θεσμοθέτηση ειδικής σταδιοδρομίας εισαγγελέα ανηλίκων εντός του εισαγγελικού Σώματος.
• Συνεχής εκπαίδευση των εισαγγελέων ανηλίκων, αλλά και των αρμόδιων Εισαγγελέων Πρωτοδικών, στα ζητήματα των ασυνόδευτων ανηλίκων.
• Ίδρυση ειδικού σώματος επιτρόπων υπό την εποπτεία του Υπουργείου Δικαιοσύνης ή/και του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, με αποκλειστική αρμοδιότητα την επιτροπεία ασυνόδευτων ανηλίκων. ΄Ιδρυση των Δικαστικών Κοινωνικών Υπηρεσιών που προβλέπονται από τον Νόμο 2447/2006.
3. Πρόσβαση στη διαδικασία του ασύλου και απαραίτητες διαδικαστικές εγγυήσεις υπέρ του ανηλίκου
• Απρόσκοπτη πρόσβαση στη διαδικασία του ασύλου για όλους του ασυνόδευτους ανηλίκους και άμεση λήψη, καταγραφή και προώθηση των αιτημάτων τους.
• Παροχή πλήρους ενημέρωσης για τα δικαιώματά τους και τη διαδικασία ασύλου, με τη συνδρομή διερμηνέων στη μητρική τους γλώσσα και πρόσβαση σε δωρεάν κρατική νομική συνδρομή.
• Στελέχωση των αστυνομικών υπηρεσιών με εξειδικευμένα στελέχη (ειδικότερα γυναίκες) για τη διενέργεια συνεντεύξεων ασύλου με ανηλίκους.
• Καθορισμός του βέλτιστου συμφέροντος του παιδιού από εξειδικευμένες κοινωνικές και ψυχολογικές υπηρεσίες (στο πλαίσιο της επιτροπείας), μέσα από διεθνώς αναγνωρισμένες διαδικασίες, προκειμένου το βέλτιστο συμφέρον του παιδιού να λαμβάνεται υπόψη τόσο στο επίπεδο της εξέτασης του αιτήματός του για διεθνή προστασία, όσο και στο επίπεδο εξεύρεσης μόνιμων λύσεων για το μέλλον του.
• Έκδοση Εγκυκλίου με την οποία θα υιοθετούνται οι βασικές αρχές της μεταχείρισης των ασυνόδευτων ανηλίκων που συμπεριλαμβάνονται στις «Κατευθυντήριες Οδηγίες για τα Ασυνόδευτα Παιδιά που ζητούν άσυλο» της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες και τον Συνήγορο του Πολίτη.
4. Μεταβατική φροντίδα – Κέντρα φιλοξενίας και παρεχόμενες υπηρεσίες
• Αύξηση του αριθμού των δομών φιλοξενίας (κέντρων υποδοχής) ασυνόδευτων ανηλίκων, ώστε να μπορούν να στεγάζουν το σύνολο των ασυνόδευτων ανηλίκων, τουλάχιστον μέχρι την ενηλικίωσή τους.
• Ποσοτική και ποιοτική ενίσχυση των παρεχόμενων υπηρεσιών στα κέντρα αυτά, με τη διάθεση των απαραίτητων οικονομικών πόρων σε σταθερή και μόνιμη βάση.
• Θέσπιση κανονισμού λειτουργίας των κέντρων υποδοχής ανηλίκων και ομοιομορφία στην παροχή προστασίας και πρόνοιας.
• Σταθερή εποπτεία και αξιολόγηση των κέντρων από τον αρμόδιο κρατικό φορέα.
• Απρόσκοπτη πρόσβαση των ανηλίκων στην παιδεία, ενδυνάμωση της άσκησης του δικαιώματος αυτού με την παροχή κατάλληλου προσωπικού και υπηρεσιών, και την πρόσβαση σε κατάλληλες εκπαιδευτικές δομές (εκμάθηση Ελληνικής γλώσσας, ενισχυτική διδασκαλία, τάξεις υποδοχής, δια-πολιτισμικά σχολεία).
5. Διαδικασία καθορισμού του καθεστώτος του πρόσφυγα • Εξέταση των αιτημάτων ασύλου των ασυνόδευτων παιδιών κατά προτεραιότητα, και διαρκούσης της διαμονής τους στα κέντρα υποδοχής.
• Αναγνώριση προσφυγικής ιδιότητας σε όλους τους ανηλίκους που πληρούν τα κριτήρια υπαγωγής στο καθεστώς του πρόσφυγα σύμφωνα με τη Σύμβαση της Γενεύης, με διαδικασίες που σέβονται όλες τις σχετικές με την εξέταση ανηλίκων οδηγίες της ΄Υπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες.
• Χορήγηση ανθρωπιστικού καθεστώτος σε όλα τα ανήλικα που δεν πληρούν της προϋποθέσεις χορήγησης προσφυγικής ιδιότητας, αλλά που λόγω της κατάστασής τους ως ασυνόδευτων ανηλίκων και ελλείψει μέσων και μεθόδων ασφαλούς επαναπατρισμού τους, χρήζουν παροχής διεθνούς προστασίας κατά τα οριζόμενα στη Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού και στο Γενικό Σχόλιο της Επιτροπής για τη Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού Υπ. Αριθμ. 6 (2005).
6. Μακροχρόνιες και βιώσιμες λύσεις – τήρηση της αρχής του βέλτιστου συμφέροντος του παιδιού
• Σε κάθε περίπτωση, νόμιμη παραμονή και προστασία του ανηλίκου στη χώρα μέχρι την ενηλικίωσή του.
• Σε περιπτώσεις χορήγησης ανθρωπιστικού καθεστώτος, υιοθέτηση ευμενέστερης πολιτικής για την μόνιμη παραμονή (π.χ. στα πλαίσια του μεταναστευτικού νόμου) ανηλίκων που ενηλικιώνονται, στο πνεύμα της ενταξιακής πολιτικής των προσφύγων και στο γενικότερο πνεύμα του ανθρωπισμού, δεδομένων των δεσμών που μπορεί να έχουν αναπτύξει συνεπεία της μακροχρόνιας παραμονής τους στην Ελλάδα.
• Ίδρυση και δημιουργία δομών για τον εντοπισμό της οικογένειας, την οικογενειακή συνένωση και τον ασφαλή επαναπατρισμό ανηλίκων που ενηλικιώνονται, σε συνεργασία με διεθνείς οργανισμούς (π.χ. Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης) και το Υπουργείο Εξωτερικών.»
* Το Δίκτυο για τα Δικαιώματα του Παιδιού
Το Δίκτυο για τα Δικαιώματα του Παιδιού ιδρύθηκε το 2004 από 114 ιδρυτικά μέλη με πρωτοβουλία της τότε ευρωβουλευτού Μυρσίνης Ζορμπά, με τη μορφή Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης (ΜΚΟ) και στόχο να αναλάβει πρωτοβουλίες και να συμμετάσχει σε δράσεις για την προώθηση των δικαιωμάτων των παιδιού στη χώρα μας και στην Ευρώπη. Ήδη από τις αρχές του 2.000 είχε ενεργοποιηθεί μια Ομάδα πολιτών, εκπαιδευτικών, γονιών, παιδιών, βουλευτών και ευρωβουλευτών με δράσεις και πρωτοβουλίες που αφορούσαν τα Δικαιώματα του Παιδιού και με κεντρικό αρχικό στόχο τη θεσμοθέτηση στη χώρα μας Συνηγόρου του Παιδιού.
Ο Συνήγορος, πρώτος στόχος του Δικτύου έγινε πραγματικότητα τον Ιανουάριο του 2003. Ήταν μια σημαντική επιτυχία, που κατακτήθηκε χάρη στη διαρκή κινητοποίηση των μελών του Δικτύου, τη διακομματική υποστήριξη των βουλευτών του ελληνικού και του ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, τη συνεργασία και τη δημόσια διαβούλευση με πολλές ΜΚΟ, τον έλληνα Συνήγορο του Πολίτη και ευρωπαίους Συνηγόρους του Παιδιού.
Παράλληλα, το Δίκτυο συγκέντρωσε υπογραφές στο κείμενο «Το Μέλλον της Ευρώπης είναι το Μέλλον των Παιδιών», προκειμένου να υποστηρίξει, μαζί με το ευρωπαϊκό δίκτυο «Euronet» και μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, την ανάγκη συμπερίληψης στο Ευρωπαϊκό Σύνταγμα πρόνοιας για τα Δικαιώματα του Παιδιού.
Σκοποί του Δικτύου για τα Δικαιώματα του Παιδιού είναι:
• η διάδοση και η τήρηση της Σύμβασης του ΟΗΕ για τα Δικαιώματα του Παιδιού, που έχει υπογράψει και η χώρα μας μαζί με 191 ακόμη χώρες στον πλανήτη
• η ενημέρωση των ίδιων των παιδιών για τους θεσμούς που τα προστατεύον σε εθνικό, ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο
• η κινητοποίηση για την καταπολέμηση κάθε είδους διακρίσεων
• η κινητοποίηση για παροχή ποιοτικής εκπαίδευσης
• η ενθάρρυνση για πρόσβαση στην εκπαίδευση εθνοτικών ή κοινωνικά αποκλεισμένων ομάδων
• η προστασία των παιδιών από την πρόωρη επαγγελματική απασχόληση και την εργασιακή εκμετάλλευση
• η ανάδειξη των προβλημάτων των παιδιών που ανήκουν σε ευαίσθητες ομάδες, όπως παιδιά μεταναστών, παιδιά πρόσφυγες, παιδιά παλιννοστούντων, παιδιά που νοσηλεύονται, παιδιά έγκλειστα σε ιδρύματα ή σε φυλακές ανηλίκων
• η ευαισθητοποίηση της κοινωνίας μας σχετικά με το δικαίωμα του παιδιού να προστατεύεται από κάθε μορφής βία, την προσβολή, την εγκατάλειψη, την παραμέληση, την κακοποίηση, την κακή μεταχείριση ή εκμετάλλευση
• η ενημέρωση για τον περιορισμό του καπνίσματος, του αλκοολισμού και της κατανάλωσης ουσιών από παιδιά
• η διεξαγωγή ερευνών σε τοπικό ή περιφερειακό επίπεδο και η συλλογή στοιχείων και δεδομένων που αφορούν στα δικαιώματα του παιδιού
• η συνεργασία για την επίλυση των προβλημάτων με αρμόδιους φορείς, διεθνείς οργανισμούς και άλλες ΜΚΟ στην χώρα μας και στην Ευρώπη
Σχετικά ΚείμεναΣχετικοί Σύνδεσμοι
εκτύπωση
αποστολή
