


28 Νοεμβρίου 2009
Αποκλειστικές δηλώσεις του Γ. Παπανδρέου στην εφημερίδα «Ο Κόσμος του Επενδυτή»
Ενώ οι διεθνείς κερδοσκόποι στήνουν... Ίμια για την οικονομία, ο πρωθυπουργός μέσω του «ΚτΕ» διαμηνύει
«ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΥΠΟ ΟΜΗΡΙΑ»
«Θα συγκρουστούμε για να υπερασπιστούμε τις θέσει και τα δίκαια της χώρας»
Δυσφορία και οργή εκφράζει ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου, με δηλώσεις του στον «ΚτΕ», για τη στάση διεθνών κερδοσκόπων αλλά και κοινοτύπων αξιωματούχων στην υπόθεση της δημοσιονομικής κρίσης που πλήττει τη χώρα. «Δεν πρόκειται να δεχθούμε κυβέρνηση υπό ομηρία. Θα συγκρουστούμε για να υπερασπιστούμε τα δίκαια της χώρας», τονίζει ο Γ. Παπανδρέου και επικρίνει για διγλωσσία παράγοντες των Βρυξελλών, που «για σχεδόν έξι χρόνια ανέχτηκαν όλες τις αλχημείες και τις σπατάλες της προηγούμενης κυβέρνησης και τώρα απαιτούν λύσεις σε 50 ημέρες». Την ίδια στιγμή, πολιτικοί αναλυτές αλλά και παράγοντες της αγοράς κάνουν λόγο για «σκηνικό Ιμίων στην οικονομία», ερμηνεύοντας το «πογκρόμ» αρνητικών εκθέσεων, σεναρίων χρεοκοπίας και κερδοσκοπικών επιθέσεων που δημιουργεί κατάσταση πιστωτικής ασφυξίας.
Η μάχη του spread, ο «μπουρλοτιέρης» κ. Προβόπουλος και η αλήθεια για ΔΝΤ και Βρυξέλλες
Γιώργος Παπανδρέου
Έκρηξη κατά διεθνών και εγχώριων «συστημάτων»
«Δεν πρόκειται να γίνουμε κυβέρνηση υπό ομηρία»
Ο πρωθυπουργός εκφράζει, μέσω του «ΚτΕ», από δυσφορία έως οργή για τη διγλωσσία των Βρυξελλών και δηλώνει αποφασισμένος «να συγκρουστεί για τα δίκαια της χώρας»
Αποφασισμένος να μην υποκύψει σης πιέσεις είτε των διεθνών κερδοσκόπων είτε των παραγόντων που εκφράζουν, σε οικονομικό επίπεδο, θεσμικά την Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου. Σε επικοινωνία που έκαμε μαζί του σχετικά με την αιφνίδια επιδείνωση του οικονομικού κλίματος μας ξεκαθάρισε ότι «δεν πρόκειται να δεχθούμε, να γίνουμε κυβέρνηση υπό ομηρία. Εάν χρειαστεί, θα συγκρουστούμε για να υπερασπιστούμε τις θέσεις και τα δίκαια της χώρας».
Του Νίκου Φελέκη
Ο πρωθυπουργός θεωρεί ότι διάφορα συστήματα, εγχώρια και διεθνή, μετά το αρχικό σοκ της μεγάλης νίκης του ΠΑΣΟΚ, αρχίζουν να αντιδρούν. Όμως, όπως υποστηρίζει, «δεν πρόκειται να τους περάσει».
Βεβαίως, ο Γ. Παπανδρέου γνωρίζει ότι αυτά τα «συστήματα» έχουν μεγάλη δύναμη και γι' αυτό ο ίδιος και η κυβέρνηση του δεν πρόκειται να αντιδράσουν εν θερμώ επειδή «δεν θέλουμε να κάνουμε ζημιά στη χώρα». Σε καμία όμως περίπτωση «δεν πρόκειται η κυβέρνηση να δεχθεί να πληρώσουν την κρίση τα αδύναμα στρώματα». Κι αυτό όχι μόνο γιατί αποτελεί προεκλογική δέσμευση του ΠΑΣΟΚ ή σταθερή θέση ενός σοσιαλιστικού κόμματος, αλλά , και επειδή θα μείωνε περαιτέρω την κατανάλωση, θα βύθιζε την οικονομία πιο βαθιά στην ύφεση και θα δημιουργούσε συνθήκες κοινωνικής έκρηξης. Η παραδοχή αυτή του πρωθυπουργού ενισχύεται και από ένα πρόσθετο επιχείρημα: «Δεν μπορεί αυτοί που συνεχίζουν να απολαμβάνουν παχυλές αμοιβές και να παίρνουν υψηλά μπόνους να μας λένε "κόψτε τους μισθούς των εργαζομένων και των συνταξιούχων"».
Οι δημιουργοί της κρίσης
Μάλιστα, ο πρωθυπουργός έχει και έναν επιπλέον λόγο για να διαφωνεί με αυτές τις «εντολές» και προσεγγίσεις των διεθνών οίκων και οργανισμών. «Αυτοί που δημιούργησαν την κρίση δεν επιτρέπεται να θέλουν, τώρα, να λυθεί στις πλάτες και σε βάρος των πολλών που δεν ευθύνονται γι' αυτή (την κρίση)». Ειδικότερα για τις πιέσεις και τις «συμβουλές» Τρισέ, Αλμούνια και Μπα-ρόζο ο πρωθυπουργός διευκρινίζει: «Αυτοί που για σχεδόν έξι χρόνια ανέχτηκαν όλες τις αλχημείες και τις σπατάλες της προηγούμενης κυβέρνησης δεν μπορούν να απαιτούν από μια νέα κυβέρνηση να λύσει σε 50 ημέρες όλα όσα επισώρευσε η κυβέρνηση Καραμανλή, ιδίως τον τελευταίο χρόνο». Συμφωνά με τον πρωθυπουργό, αυτό -εκτός των άλλων-συνιστά και «αντιδημοκρατική αντίληψη, καθώς δεν λαμβάνεται υπ' όψιν η πρόσφατη ετυμηγορία του ελληνικού λαού, που καταδίκασε μια συγκεκριμένη πολιτική και ενέκρινε μια άλλη με ιεραρχημένους στόχους, αναπτυξιακή και με συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα επιστροφής στη δημοσιονομική τάξη». Μάλιστα, ο πρωθυπουργός έχει στα υπέρ του και το γεγονός ότι όλα αυτά τα είχε επισημάνει εγκαίρως στους Κοινοτικούς συνομιλητές του πριν ακόμη αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας. Όταν προ έτους είχε συναντηθεί με τον πρόεδρο της Κομισιόν Μπαρόζο και είχαν συζητήσει την ευελιξία στα κριτήρια του Μάαστριχτ λόγω της οικονομικής κρίσης, του είχε επισημάνει ότι ο ίδιος δέχεται να παραβιαστούν τα κριτήρια του Μάαστριχτ, υπό την προϋπόθεση ότι η αύξηση των ελλειμμάτων θα είναι αποτέλεσμα επενδύσεων και πολιτικών στην παιδεία, στην πράσινη ανάπτυξη, στη συγκράτηση της ανεργίας, και όχι λόγω σπατάλης. «Να βάλετε όρους στο τι σημαίνει ευελιξία», είχε πει ο τότε αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης στον πρόεδρο της Κομισιόν. «Αν είναι να υπάρξει ευελιξία για πελατειακές σπατάλες, φορολογικά δώρα σε ημετέρους και κομματικές προσλήψεις, διαφωνώ», του είπε ο Γ. Παπανδρέου.
Το Μάαστριχτ... λάστιχο
Και όπως αποδεικνύεται εκ των υστέρων δικαιώθηκε, αφού η κυβέρνηση του Κ. Καραμανλή τον τελευταίο χρόνο παραβίασε τα κριτήρια του Μάαστριχτ, ανεβάζοντας στα ύφη τα ελλείμματα και το δημόσιο χρέος όχι με αναπτυξιακές και επενδυτικές πολιτικές, αλλά με πελατειακές σπατάλες.
Δικαιολογημένα, λοιπόν, αισθάνεται οργισμένος με εκείνους τους Κοινοτικούς αξιωματούχους που κουνούν απειλητικά το δάχτυλο στη νεοεκλεγείσα κυβέρνηση, απειλώντας τη με κυρώσεις επειδή δεν συμμορφώνεται άμεσα με τις υποδείξεις της. Αντί να έχουν κάνει καλά τη δουλειά τους και να ήλεγχαν ως έπρεπε τα δημοσιονομικά πράγματα της χώρας, δηλώνουν τώρα δήθεν εξαπατημένοι από τους πονηρούς και αναξιόπιστους Έλληνες. Ναι, υπάρχει εξαπάτηση. Ναι, υπάρχει στατιστική αναξιοπιστία της χώρας.
Όμως υπάρχει μια νέα κυβέρνηση, η οποία έχει δηλώσει ότι θα τιθασεύσει τα ελλείμματα εντός ενός χρονικού ορίου (τριετία ή τετραετία) και μέσω συγκεκριμένων πολιτικών, όπως είναι η περιστολή της σπατάλης, ο νέος φορολογικός νόμος, η αξιολόγηση εκ του μηδενός των δημόσιων δαπανών, η σφιχτή εισοδηματική πολιτική, η αλλαγή του τρόπου προσλήψεων στο Δημόσιο, οι αλλαγές στο ασφαλιστικό σύστημα, αλλά και μέσω αναπτυξιακών πολιτικών, όπως η πράσινη ανάπτυξη, η αναθεώρηση του ΕΣΠΑ και η προσπάθεια παραγωγικής αναδιάρθρωσης μέσω ενός νέου προτύπου οργάνωσης της οικονομίας. «Δεν μπορεί η νεοεκλεγείσα κυβέρνηση, των 50 ημερών, να εξομοιώνεται με την προηγούμενη, οι πολιτικές της οποίας, με την ανοχή Κοινοτικών παραγόντων, οδήγησαν στον δημοσιονομικό εκτροχιασμό», υποστηρίζει ο πρωθυπουργός.
Το ίδιο ισχύει και για τον αξιότιμο κύριο Αλμούνια. Για σχεδόν έξι χρόνια επιδείκνυε ανοχή σε μια «άτακτη» κυβέρνηση και τώρα, σε μια κυβέρνηση 50 ημερών, επιχειρεί να κάνει τον... καμπόσο και τον δημοσιονομικό θεματοφύλακα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Δύο μέτρα...
Εξάλλου και στον επίτροπο επί των Οικονομικών ο Γ. Παπανδρέου, πριν αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας, είχε επισημάνει «ελέγξτε πού πάνε τα χρήματα. Δεν το έκαναν και τώρα μας λένε "κόψτε"». Είναι όντως οξύμωρο να απειλείται και να στοχοποιείται μια νεοεκλεγείσα κυβέρνηση, που -σύμφωνα τουλάχιστον με τις προγραμματικές της δηλώσεις και τα πρώτα της μέτρα (stage, προσλήψεις, φάρμακο, κυβερνητικές δαπάνες, δοσοληψίες με τράπεζες κ.ά.)- επιχειρεί να τονώσει την αγορά, να νοικοκυρέψει τα δημοσιονομικά και να υπερασπιστεί την κοινωνική συνοχή που τίθεται εν αμφιβάλω λόγω της οικονομικής κρίσης, αλλά και της χρόνιας δυσανεξίας της. Το λογικό θα ήταν να τη συνδράμουν και να την προφυλάξουν από τους κερδοσκόπους και τους άλλους διεθνείς τοκογλύφους των funds. Και όχι μόνον για λόγους κοινοτικής αλληλεγγύης, αλλά και επειδή εάν σπάσει ο αδύναμος κρίκος, το ευρώ θα γίνει βούτυρο και η Ευρωζώνη... Γιουγκοσλαβία. Εκτός και αν οι αξιότιμοι κύριοι Μπαρόζο, Αλμούνια και Τρισέ υπηρετούν άλλες σκοπιμότητες και εμπλέκονται σε αλλότρια παίγνια.
** «Δεν πρόκειται η κυβέρνηση να δεχθεί να πληρώσουν την κρίση τα αδύναμα στρώματα. Δεν μπορεί αυτοί που συνεχίζουν να απολαμβάνουν παχυλές αμοιβές και να παίρνουν υψηλά μπόνους να μας λένε "κόφτε τους μισθούς των εργαζομένων και συνταξιούχων"»
** «Αυτοί που για σχεδόν έξι χρόνια ανέχτηκαν όλες τις αλχημείες και τις σπατάλες της προηγούμενης κυβέρνησης δεν μπορούν να απαιτούν από μια νέα κυβέρνηση να λύσει σε 50 ημέρες όλα όσα επισώρευσε η κυβέρνηση Καραμανλή
«Δεν πρόκειται να τους περάσει», τονίζει ο Γιώργος Παπανδρέου, εκφράζοντας χωρίς περιστροφές την οργή του, τόσο για τη στάση των κοινοτικών αξιωματούχων, όσο και για την επίθεση των κερδοσκόπων, εγχώριων και αλλοδαπών, στην ελληνική οικονομία.