Στην εποχή της παγκοσμιοποίησης του διεθνούς οικονομικού συστήματος όπου το φαινόμενο της περιθωριοποίησης και του αποκλεισμού κοινωνικών ομάδων αποκτά μεγάλες διαστάσεις τόσο στις ανεπτυγμένες χώρες όσο και στις αναπτυσσόμενες, ο σεβασμός της διαφορετικότητας πρέπει να αποτελεί μια μορφή έκφρασης της κοινωνικής αλληλεγγύης η οποία είναι απαραίτητη για τη εξασφάλιση της μελλοντικής συνοχής των κοινωνιών. Επομένως περισσότερο από ποτέ η σημασία της ανεκτικότητας και του σεβασμού των ισότιμων δικαιωμάτων όλων και ειδικότερα αν αυτά εστιάζουν στην σεξουαλική προτίμηση, αποκτά όλο και μεγαλύτερη αξία. Σήμερα, η μεγάλη πλειοψηφία των ειδικών πιστεύει ότι ο ομοφυλόφιλος άντρας και η ομοφυλόφιλη γυναίκα πρέπει να θεωρηθούν σε σχέση με την κληρονομικότητα, με το περιβάλλον στο οποίο ζουν και φυσικά με τις θετικές επιλογές που κάνουν στο αν θα αποδεχτούν και σε ποιο βαθμό τα συναισθήματά τους. Συγχρόνως εμφανίστηκε και ένα ενδιαφέρον για την ομοφυλοφιλία ως κοινωνικό φαινόμενο. Κοινωνιολόγοι, ανθρωπολόγοι, ιστορικοί και ερευνητές έχουν επισημάνει, ανάμεσα σε πολλά άλλα και το πως έχει μεταβληθεί η άποψή μας για την ομοφυλοφιλία σε σχέση με το χρόνο καθώς και τις σημαντικές διαφορές που υπάρχουν στην αντιμετώπισή της από διαφορετικούς πολιτισμούς. Έτσι η συζήτηση για ένα θέμα ταμπού, όπως η ομοφυλοφιλία, παίρνει διαστάσεις μεγαλύτερες από ότι θα περίμενε κανείς σ’ έναν κόσμο που τα ουσιαστικά προβλήματα (οικονομικά, πολιτικά, οικολογικά) είναι τεράστια και πιεστικά. Είναι προφανές όμως ότι στη συνείδηση του μέσου ανθρώπου το ερώτημα του χαρακτηρισμού της απόκλισης από τον γενικό κανόνα παραμένει αναπάντητο, αλλά δραματικά ενδιαφέρον. Ποιοι δεν ανέχονται το ρατσισμό, τον αποκλεισμό, τις διακρίσεις και την προβολή; Ίσως τα πολιτικά κόμματα, οι πολιτικοί και πολιτευτές, οι κληρικοί, οι δημοσιογράφοι και γενικά οι διανοούμενοι θα πρέπει να αντιληφθούν και να σεβαστούν την ομοφυλοφιλία ως διαφορά με δικαίωμα ή αλλιώς να μην περιμένουν την κατανόηση ή τη στήριξη σε τυχόν εκκλήσεις τους. Πρέπει να βρουν το θάρρος να αναφερθούν στην ομοφυλοφιλία όταν κατονομάζουν τις διάφορες ομάδες πολιτών και υπολογίζουν στη στήριξή τους. Αυτό σε όποια πολιτική ή θρησκευτική παράταξη ανήκουν. Σήμερα, γνωρίζουν ότι ο αγώνας για την δική τουε ελευθερία έχει πάρει άλλη μορφή. Οι νέοι ομοφυλόφιλοι έχουν να παλέψουν το ρατσισμό, την ξενοφοβία, τον αυταρχισμό, την καταστολή, τον οικονομικό αποκλεισμό, τη θρησκευτική μισαλλοδοξία, τον εθνικισμό, το φασισμό, την καταστροφή του περιβάλλοντος, την αισθητική τρομοκρατία, τη βαρετή ομοιομορφία, τις μικροαστικές αξίες, το φανατισμό, τη συντήρηση, το μιμητισμό και την άγνοια του άλλου, του ξένου, του διαφορετικού μαζί με εκατομμύρια ανθρώπων άλλων ομάδων.
Ενημέρωση σχετικά με τη προσθήκη σχολίων:
